جنگ عراق عليه ايران از نگاه مطبوعات جهان[74]
احتمالا ايران و عراق هيچكدام نميخواهند عمدا يك جنگ گستردهاي را عليه ديگري راه بياندازند. آخرين باري كه دو طرف به چنين جنگي نزديك شدند، سال 1975 بود، يعني زمان اوج شورشهاي كردهاي تحت حمايت ايران كه ملامصطفي بارزاني رهبري آن را بر عهده داشت. در آن زمان دو طرف به جاي آن كه در آستانه جنگ قرا بگيرند، از آن روي تافته و شاه و صدام به پيمان الجزاير روي آوردند؛ پيماني كه ظرف يك شبانهروز دو دشمن را به چيزي شبيه دو متحد تبديل كرد. اوضاع فعلي مسلما خطرناكتر و غيرقابل پيشبينيتر است چرا كه يكي از اين دو حاكم مطلق، صحنه را ترك كرده و جاي خود را به هرج و مرج پس از انقلاب داده است. در حالي كه طرف ديگر تا حدي در ناامني تزلزل به سر ميبرد كه آماده دست زدن به بزرگترين ريسك براي نجات و باقي ماندن بر سرقدرت ميباشد. با اين حال تقريبا مسلم است كه صدام بيش از آن كه بخواهد موجب از هم پاشيدن يك كشور ديگر آن هم از طريقي باشد كه تنها گرايشات تفرقهطلبانه در كشور خودش را برميانگيزاند، در پي اين هدف است كه به معامله و قرارداد جديدي دست يابد كه كمي
بيشتر باب ميل او باشد. قدرت اصلي او ماهيت مطلق و مستبد حكومتش و نيز توانايي او در مطيع كردن يك تشكيلات منسجم، به ويژه يك ارتش قدرتمند در جهت[ دستيابي] به اهداف رقابتناپذيرش ميباشد.
اين امر بيانگر آن است كه عراق در يك وضع شديد تهاجمي با اقدامات انهدامي و خرابكارانه كه اكنون، طبق گزارشات تهران، به تاخت و تازهاي منطقهاي و بمبارانهاي توپخانهاي در منطقه قصرشيرين تبديل ميگردد، قرار دارد.
موضوع احياي اسلام يكي از خواستههاي تعديلناپذير شيعياني است كه از حكومت تنفرآور بعثي رنج ميبرند. اين سلاحي است كه آيتالله خميني و پيروانش با درخواست يك قيام مردمي عليه حكام " بيخداي بغداد به كار بردهاند.
اين امر مسلما اثر خود را برجاي ميگذارد، گرچه ممكن نيست كه صحت تمامي گزارشات واصله از بغداد را تأييد كرد اما ترديدي نيست كه پايتخت عراق را جوي از وحشت و تنش فرا گرفته و در كنار آن مبارزهجويي رو به رشد شيعي به عنوان سرچشمه اصلي آن قرار دارد. شورش و اقدامات تروريستي اكنون مسئله جاري و روزمره است. در هفته گذشته قتل عبدالكريم شيكالي، وزير امور خارجه پيشين حزب بعث، حمله به مقر پليس در محله " بايا" در بغداد كه چهل نفر در آن كشته شدند، كشتن دو مقام امنيتي در شهر " ديوانيه" و يك نبرد شبانه در جنوب عراق مشاهده شد.
انتقامها شكل وحشيانه به خود ميگيرد. خود رژيم در گزارش روز چهارشنبه حكومت ترس و وحشت اعلام كرد. شوراي فرماندهي انقلاب براي كساني كه با سازمان الدعوه كه موجوديت ايراني دارد همكاري كنند، مجازات مرگ تعيين كرده است.
در اين شرايط صدام تنها دشمنان خود را نميترساند بلكه طرفداران خود را نيز ميترساند. در ماههاي اخير نشانههايي بروز كرد كه نشان ميدهد بعثيها، به ويژه كادرهاي رده پايين حزب تلاش ميكنند تا از آن فاصله گيرند. اكنون آنها در پي " گمنامياند" و نه شهرت، چرا كه در هراساند كه روز وحشتناك محاسبه نزديك گردد. براي مقابله با اين مشكلات است كه طبق گزارشات واصله، صدام اخيرا خطاب به كادرهاي حزبي گفته است كه ما اكنون در دوره استاليني خود به سر ميبريم، ما ميخواهيم با كمترين انحراف و يا عقبگرد با مشتي آهنين برخورد نماييم كه اين برخورد از خود بعثيها شروع ميشود.
در يك رويارويي با ايران از طريق بهكارگيري تمام عيار ارتش، بزرگترين خطري كه صدام با آن روبروست، فروپاشي اين ابزار مستحكم [حزب بعث] از درون خود ميباشد. نيروهاي شيعه ارتش عراق تمايل چنداني به رويارويي با ايران به رهبري آيتالله خميني ندارند.
ادامه دارد...
منبع: خبرگزاري ايسنا
بيشتر باب ميل او باشد. قدرت اصلي او ماهيت مطلق و مستبد حكومتش و نيز توانايي او در مطيع كردن يك تشكيلات منسجم، به ويژه يك ارتش قدرتمند در جهت[ دستيابي] به اهداف رقابتناپذيرش ميباشد.
اين امر بيانگر آن است كه عراق در يك وضع شديد تهاجمي با اقدامات انهدامي و خرابكارانه كه اكنون، طبق گزارشات تهران، به تاخت و تازهاي منطقهاي و بمبارانهاي توپخانهاي در منطقه قصرشيرين تبديل ميگردد، قرار دارد.
موضوع احياي اسلام يكي از خواستههاي تعديلناپذير شيعياني است كه از حكومت تنفرآور بعثي رنج ميبرند. اين سلاحي است كه آيتالله خميني و پيروانش با درخواست يك قيام مردمي عليه حكام " بيخداي بغداد به كار بردهاند.
اين امر مسلما اثر خود را برجاي ميگذارد، گرچه ممكن نيست كه صحت تمامي گزارشات واصله از بغداد را تأييد كرد اما ترديدي نيست كه پايتخت عراق را جوي از وحشت و تنش فرا گرفته و در كنار آن مبارزهجويي رو به رشد شيعي به عنوان سرچشمه اصلي آن قرار دارد. شورش و اقدامات تروريستي اكنون مسئله جاري و روزمره است. در هفته گذشته قتل عبدالكريم شيكالي، وزير امور خارجه پيشين حزب بعث، حمله به مقر پليس در محله " بايا" در بغداد كه چهل نفر در آن كشته شدند، كشتن دو مقام امنيتي در شهر " ديوانيه" و يك نبرد شبانه در جنوب عراق مشاهده شد.
انتقامها شكل وحشيانه به خود ميگيرد. خود رژيم در گزارش روز چهارشنبه حكومت ترس و وحشت اعلام كرد. شوراي فرماندهي انقلاب براي كساني كه با سازمان الدعوه كه موجوديت ايراني دارد همكاري كنند، مجازات مرگ تعيين كرده است.
در اين شرايط صدام تنها دشمنان خود را نميترساند بلكه طرفداران خود را نيز ميترساند. در ماههاي اخير نشانههايي بروز كرد كه نشان ميدهد بعثيها، به ويژه كادرهاي رده پايين حزب تلاش ميكنند تا از آن فاصله گيرند. اكنون آنها در پي " گمنامياند" و نه شهرت، چرا كه در هراساند كه روز وحشتناك محاسبه نزديك گردد. براي مقابله با اين مشكلات است كه طبق گزارشات واصله، صدام اخيرا خطاب به كادرهاي حزبي گفته است كه ما اكنون در دوره استاليني خود به سر ميبريم، ما ميخواهيم با كمترين انحراف و يا عقبگرد با مشتي آهنين برخورد نماييم كه اين برخورد از خود بعثيها شروع ميشود.
در يك رويارويي با ايران از طريق بهكارگيري تمام عيار ارتش، بزرگترين خطري كه صدام با آن روبروست، فروپاشي اين ابزار مستحكم [حزب بعث] از درون خود ميباشد. نيروهاي شيعه ارتش عراق تمايل چنداني به رويارويي با ايران به رهبري آيتالله خميني ندارند.
ادامه دارد...
منبع: خبرگزاري ايسنا
لینک کپی شد
نظر شما
